Vijf signalen van een dubieuze verzendlijst

Geschatte leestijd: 3 minuten (Geen tijd? Stuur dit artikel per e-mail)

Deel dit artikel

#Webpower

Uiteraard ben je op de hoogte van de wetgeving met betrekking tot het versturen van e-mails. Je weet dat je alleen bulkmails mag versturen aan mensen die zich daarvoor inschrijven of klant van je zijn. Ook snap je dat het verzenden van ongewenste e-mails funest is voor je e-mailreputatie.

Toch kan het gebeuren dat je te maken krijgt met een verzendlijst vol met adressen waarvan je de herkomst niet weet. Omdat je een nieuwe baan hebt bijvoorbeeld, en je in blind vertrouwen een database hebt overgenomen van je voorganger.

Hoe kom je er in zo’n geval achter of alle e-mailadressen in je bestand wel op een nette manier zijn verkregen? Vijf signalen dat je te maken hebt met een malafide verzendlijst.

1. Je hebt een groot aantal algemene adressen in je database

Voer eens een query uit in je database, en zoek daarbij op e-mailadressen die beginnen met:

  • Info;
  • Sales;
  • Marketing;
  • Contact;

Zijn dat er veel? Hoewel geen sluitend bewijs, is een hoog percentage algemene e-mailadressen in je database geen goed teken.

Het gaat hier immers om adressen die meestal openbaar op websites worden gepubliceerd, en die vaak in databases terechtkomen als gevolg van scraping – een techniek waarbij spammers het internet afkammen om verzendlijsten uit te breiden.

Zelfs als je voorganger deze praktijk niet zelf heeft toegepast, kan het nog steeds mogelijk zijn dat hij de adressen heeft ingekocht bij een derde partij die deze techniek heeft toegepast.

Daarbij is het goed om je te realiseren dat het e-mailen van ingekochte adressen sowieso niet is toegestaan, ongeacht hun herkomst, aangezien hun eigenaars je daar nooit toestemming voor hebben gegeven. De enige uitzondering die hier geldt is natuurlijk als je een derde partij inhuurt, die specifiek voor jou opt-ins heeft geworven.

2. Je ontvangt veel spamklachten

Als je veel spamklachten ontvangt naar aanleiding van je e-mails, is dat vaak een aanwijzing voor het feit dat je ehm… spam verstuurt. Uiteraard zijn er ook andere oorzaken voor spamklachten, maar het versturen van ongevraagde e-mail is zonder twijfel de meestvoorkomende.

Overigens is het alles behalve verstandig om spamklachten te negeren, zeker als het er veel zijn. Bij de meeste internetserviceproviders (ISP’s) zal dit je e-mailreputatie geen goed doen, en na verloop van tijd kan doen of je neus bloedt ervoor zorgen dat je op een zwarte lijst belandt.

3. Je bounce rate rijst de pan uit

Leveren je e-mails een hoge bounce rate op? Zeker als een groot deel daarvan uit hard bounces bestaat, is dat in ieder geval al een teken van een slecht onderhouden verzendlijst.

Los daarvan kan een groot aantal foutieve adressen ook een aanwijzing zijn van:

  • het feit dat de adressen niet zijn verworven via een dubbele opt-in, waarbij je de ontvanger vraagt zijn inschrijving te bevestigen om er zeker van te zijn dat iemand het juiste adres invult;
  • een te agressieve manier van werven, waarbij mensen zich gedwongen zien een vals adres op te geven omdat ze geen marketingmails willen ontvangen.

Op zich hoeft dit overigens niet te wijzen op dubieuze praktijken, maar in je voordeel spreekt het ook niet.

4. Je hebt te maken met lage open rates

Natuurlijk, lage open rates zijn niet per definitie een teken van een malafide verzendlijst. Het zou ook aan de onderwerpsregel kunnen liggen bijvoorbeeld, of dat je als verzender gewoon niet relevant bent voor je ontvangers.

Een tegenvallende open rate in combinatie met de andere zaken in dit overzicht is echter absoluut een reden nog eens kritisch naar je database te kijken. Als ontvangers zich nooit hebben aangemeld voor je e-mails, zullen ze immers ook niet snel geneigd zijn ze te openen.

Een klein aantal opens zou er zelfs op kunnen wijzen dat mensen je e-mails niet eens zien. Omdat ze in de spamfolder terechtkomen bijvoorbeeld, of omdat je op een zwarte lijst staat en je e-mails al aan de poort van de ISP werden geblokkeerd.

5. Je weet de herkomst van de adressen niet

Het feit dat je de herkomst van de adressen in je database niet weet, is op zich al een sterke aanwijzing dat ze op een dubieuze manier zijn verkregen. De Telecommunicatiewet schrijft namelijk voor dat het is toegestaan om mensen e-mailings te versturen, “mits de verzender kan aantonen dat de desbetreffende abonnee of gebruiker daarvoor voorafgaand toestemming heeft verleend.”

Vraag daarom binnen je organisatie rond of iemand anders je kan helpen aan informatie over de herkomst van de adressen, of neem contact op met je voorganger. Zeker als je bedenkt dat de boetes voor het versturen van ongevraagde e-mails enorm kunnen oplopen, is het alternatief het risico niet waard.

Deel dit artikel

25 oktober 2017

Categorieën

E-mailmarketing